Sælt veri fólkið
Ég hef ekki skrifað neinar fréttir af okkur hérna sökum andleysis, hef ekki fundið í mér löngun til þess að vera að babla eitthvað, sérstaklega eftir þær ömurlegu fréttir að Hildur Sif vinkona mín hefði látist viku eftir afmælið sitt. Hún var með lungnabólgu og líkami hennar hefur ekki haft nógu mikla mótstöðu eftir næstum 4 ára baráttu við krabbann. Ég sé mikið eftir þessar yndislegu stelpu. Blessuð sé minning hennar.

En annars er allt rólegt hérna hjá okkur, ég er búin að setja inn nýjar myndir og þær segja allt sem segja þarf. Við erum á leiðinni í útilegu númer 2, aðeins upp eyjuna hérna og ætlum að dvelja í allavega 2 nætur kannski 3. Ég verð að gera þetta fyrir strákana, þeir elska að fara í útilegur og við verðum nú að gera eitthvað skemmtilegt í sumar. Sigurjón eins og þið vitið er í Hamborg og kemur ekki heim fyrr en miðjan ágúst og þá er nú ekki mikið eftir af sumrinu, en við erum búin að bóka okkur 2 nætur í Vancouver um mánaðarmótin ág/sept. og ætlum við að gera eitthvað skemmtilegt þar og halda upp á 5 ára afmælið hans Daða sem er 2.sept.

Skrifa svo meira af okkur þegar við komum tilbaka.
Chiao!

Hún á afmæli í dag!

Ég vil byrja á að óska elskulegu eiginkonu minni henni Sif, til hamingju með afmælið í dag.
Aldrei þessu nær (eða fjær) er ég ekki til staðar en ég veit að hún mun eiga frábæran dag með börnum vinum og vandamönnum.

So!
Af mér er það allt gott að frétta og eru nú bara 6 vikur í heimför. Svakalega líður þetta hratt. 3 vikur búnar bara sí svona. Skil varla hvað konur meina að 9 mánuðir eru eins og áratugur...úps, hef komið örugglega af stað smá nasaþófi.
Lufthanza er það sama. Hér byrja menn ungir og deyja gamlir. Hugsa sér. Menn koma inn í þetta kompaní varla með hár á pungnum og það er farið að hugsa um pension-inn.
Við skulum sjá:
Já þú varst að byrja í dag. Þú ferð á pension eftir 50 ár.
- Nei er það??? VÁÁÁÁÁÁÁÁ...ÆÐI.

Þýskarar eru öðruvísi og það er bara gott. Annars væri heimurinn dull.
Enda bara á slettunni frá John McClane fyrir þá sem vita. Í þýskri útgáfu. Enda mun kurteisari.

Jibbijajei Schweine backe.

Til hamingju með afmælið í dag Hildur Sif, njóttu þess að láta dekra við þig í dag, þú átt það svo sannarlega skilið. Hildur Sif vinkona mín berst hetjulega við bölvaðann krabbann og hugsa ég ávallt til hennar með von í hjarta mínu að henni takist að sigra þennan fjanda. Á þeim stundum sem að ég er alveg ofboðslega þreytt, sofið ílla, á voða bágt að vera grasekkja öllum stundum að sjá um 3 börn, þá hugsa ég til Hildar og guð hvað ég á svo innilega ekkert með að vera að væla þetta.
Hildur mín þú ert algjör hetja og hvað þú ert búin að vera sterk í þessari baráttu þinni, það er algjörlega aðdáunarvert, haltu því áfram og sigurinn mun verða þinn.
Knús og kossar frá okkur í Kanödunni.

Ps. Ef einhvern langar að styrkja Hildi Sif og fjölskyldu hennar þá er reikningsnúmerið
0116-15-371566, kt:020773-5029.

Ég skrifa svo fljótlega fréttir af okkur héðan, saknaðarkveðjur!

Jæja jæja hvar á ég að byrja? Sumsé Sigurjón kemur heim í frí eftir 14 vikna fjarveru og mikið agalega var gott að sjá hann. Strákarnir voru að verða vitlausir á biðinni og ég auðvitað líka, notaði það líka óspart að láta hann fara með Óðinn og Daða í skólann, er orðin pínu þreytt á að keyra þetta fram og til baka alla daga. Við fjölskyldan nutum samverunnar, fórum í grill til Ísólar,Snorra og barnanna, öll reyndum við að eiga sér stundir með hinum, ég og strákarnir, Sigurjón og Selma, Sigurjón og strákarnir. Við fjárfestum í grilli áður en að Rannveig,Gunnar og Sólveig komu og var ekkert lát á grillmatnum og hvað þá bjórnum á meðan á dvöl þeirra stóð, ef þetta er ekki tíminn þá veit ég ekki hvað.

Sigurjón og Snorri fóru með ferjunni yfir til Vancouver til að taka á móti foreldrum sínum og systur og voru þau orðin vel þreytt þegar þau loksins stigu inn í hús rétt fyrir miðnætti á föstudeginum 1.júní. Á laugardeginum var síðan farið í brunch til Ísólar og Snorra, tekinn langur göngutúr í góða veðrinu, svo um kvöldið vígðum við okkar grill og Ísól, Snorri og börn enduðu með því að gista líka hjá okkur. Já við erum nú ekki í vandræðum ef marga gesti ber að garði sko.
Þetta var nú ósköp rólegur og góður tími hjá gestunum, þau fóru nokkrar ferðir niður í miðbæ, sáu auðvitað hinn fræga Butchard Gardens, fóru í göngu, skruppu til Nanaimo að heimsækja gamla frænku Rannveigar og Sigurjóns, lágu í sólinni(þegar hún lét sjá þig það er)og litu svo aðeins við í mollið að sjálfsögðu. Við afrekuðum meira að segja að skreppa einn dag á ströndina, það var voða fínt, allir fengu að fara aðeins á Kayak eða Kanó. Krakkarnir eru alveg að fíla það í tætlur.

Því miður stóð þetta allt saman heldur stutt, gestirnir okkar fóru aftur til Íslands þann 14. og síðan fór Sigurjón aftur til vinnu þann 17. Alveg agalegt hvað tíminn flýgur frá manni.
En allavega góður fréttirnar eru þær að Sigurjón verður BARA! í 9 vikur í burtu núna, hehe já hið ljúfa líf, þetta passar akkúrat strákarnir eru að enda sumarfríið sitt þá. Auðvitað er þetta frekar fúlt en Sigurjón vill samt frekar hafa þetta svona og ná þá að vera heima þegar að Daði á afmæli og svo aftur þegar að Selma verður 1 árs. Þetta verður svona hjá okkur þar til febrúar-mars á næsta ári, þá verða nú líklegast breytingar á vinnuhögum hjá Sigurjóni. Þar til horfum við björtum augum á framtíðina, ég að byrja í skólanum í haust gaman gaman, Selma verður í barnapössun fram að jólum og svo eftir áramótin koma mamma og Óli og ætla þau að vera með hana á meðan ég verð í skúlen. Ég er orðin ansi spennt að byrja, fór um daginn að spjalla við þau í skólanum og fékk ég fiðring í mallakútinn bara.

Strákarnir eru að klára síðustu vikuna af skólanum og verða svo í sumarfríi þar til í byrjun sept. Það eru eingöngu leikir og skemmtanir hjá þeim núna, sports day, beach day, fun day og fun fair og guð má vita hvað. Ég er farin að hlakka til að þurfa ekki að keyra þá í skólann alla daga, gott að fá frí frá því og líka fargins nestinu sem ég þarf að gera réddí fyrir hvern skóladag. Það verður þá nóg að gera á þessu heimili með allt liðið heima alla daga, þannig að við ætlum bara að vera dugleg að finna okkur eitthvað skemmtilegt að gera í sumar. Ég á allavega ekkert von á dauðum tíma, manni leiðist þá ekki heldur.

Selma litla stækkar ört, orðin 7 mánaða núna. Hún er hrókur alls fagnaðar, brosir sínu fallega brosi alla daga og virðist aldrei skipta skapi nema kannski ef hún er orðin of þreytt og orðin verulega pirruð. En hún er líka sannur sporðdreki, um leið og maður gerir eitthvað við hana sem að hún fílar ekki þá notar hún sko sporðann, maður fær bara einn áann takk fyrir og svo bara er allt í góðu aftur hehe, minnir mig stundum á eina góða vinkonu mína(hí hí gudda sín) Núna er hún farin að geta lyft sér upp á hnén og virðist ætla drífa sig í að fara að skríða, en svo nær hún því ekki alveg og lætur duga að ýta sér áfram á mallanum og þannig er hún farin að fara út um allt. Ahh... jæja þá er friðurinn úti, ætli maður þurfi ekki að fara að girða fyrir allt, að ég tali nú ekki um hlið fyrir stigann.

Jæja ég er þá búin að bulla nóg í bili, látið endilega heyra í ykkur(þið sem lesið)
Við biðjum að heilsa öllum, knús og kossar frá okkur hérna vesturfrá.